Intensywne opady deszczu — określane potocznie jako ulewy lub nawalne deszcze — powodują na prywatnych posesjach szereg problemów: podmywanie fundamentów, erozję gleby, zalewanie garażu czy ścieżek. W Polsce, gdzie w ostatnich latach obserwuje się wzrost częstotliwości intensywnych opadów w miesiącach letnich, właściciele działek coraz częściej poszukują rozwiązań pozwalających na kontrolowane odprowadzenie wody.

Skąd pochodzi nadmiar wody na działce

Woda opadowa gromadzi się na działce z kilku źródeł jednocześnie: z dachu i rynien, z nawierzchni utwardzonych (podjazd, taras, chodnik) oraz ze zbyt wilgotnego gruntu, który przy nasyceniu nie wchłania kolejnych opadów. Dachy o powierzchni 100 m² przy opadzie 10 mm generują 1000 litrów wody — ta ilość trafia w krótkim czasie na grunt lub do kanalizacji.

Liniowe odwodnienia jako odpowiedź na problem spływu powierzchniowego

Liniowe korytka odwadniające z wypełnieniem żwirowym stanowią jedno z rozwiązań stosowanych przy granicy nawierzchni utwardzonej i gruntu. Umieszczone w kluczowych punktach spływu wody:

  • zbierają wodę spływającą z podjazdu lub tarasu zanim dotrze do ściany budynku
  • kierują ją w sposób kontrolowany do studni chłonnej lub kanalizacji
  • filtrują drobne zanieczyszczenia mechaniczne dzięki warstwie kruszywa

Wymagania formalne w Polsce

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo Wodne (Dz.U. 2017 poz. 1566 z późn. zm.) reguluje kwestię odprowadzania wód opadowych. Właściciel nieruchomości co do zasady powinien zagospodarować wody opadowe w obrębie własnej działki — odprowadzanie ich na grunt sąsiada lub na drogę publiczną bez stosownych zgód jest niedopuszczalne. W przypadku przyłącza do kanalizacji deszczowej konieczna może być zgoda zarządcy sieci.

Więcej informacji o przepisach można znaleźć na stronie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Lokalne uwarunkowania gruntowe

Skuteczność systemu odwadniającego zależy w dużym stopniu od rodzaju gruntu. Na glebach piaszczystych woda szybko wsiąka w grunt nawet bez dodatkowych instalacji. Na glebach gliniastych i ilastych, typowych dla wielu rejonów nizinnych w Polsce, przepuszczalność jest niska i woda długo stoi na powierzchni. W takich przypadkach korytkowe odwodnienie musi być połączone z rurą drenarską odprowadzającą wodę poza teren działki lub do studni chłonnej wypełnionej tłuczniem.

Praktyczne wskazówki przy planowaniu odwodnienia

  • Przed instalacją warto wykonać test przepuszczalności gruntu (test perkolacyjny) — wystarczy wykopać dołek i obserwować czas wchłaniania wody.
  • Korytka liniowe należy projektować tak, aby miały minimalny spadek podłużny 0,5% w kierunku punktu odbioru.
  • Przy wypełnieniu kruszywem granulacja 16–32 mm zapewnia dobrą przepuszczalność i jest łatwa w utrzymaniu czystości.
  • Kruszywo dekoracyjne (granit, bazalt) wymaga corocznego płukania lub wymiany wierzchniej warstwy, jeśli gromadzą się liście i muł.

Odniesienia